Τρίτη, 10 Σεπτεμβρίου 2013

κάστρα από λάσπη και όνειρο



Γυρνάω σπίτι μονίμως λερωμένη

Τα πόδια μου είναι γεμάτα χώματα

Τα χέρια και τα μάγουλα κολλάνε παγωτό

Ποτέ δε θυμάμαι που έχω αποπλανηθεί

Ίσως πηγαίνω σε παιδικές χάρες

Ίσως κυλιέμαι σε χώματα

Και δίπλα στη θάλασσα φτιάχνω κάστρα από λάσπη


Και όνειρο

Κάστρα από λάσπη και όνειρο



Δήμητρα Αγγέλου
Στάζουν Μεσάνυχτα
εκδόσεις Μελάνι

photo Suzan Burnstine

Δεν υπάρχουν σχόλια: