Παρασκευή, 4 Ιανουαρίου 2013

... Ω ψυχή την αγωνία ερωτευμένη!



                              αναζήτηση




Οι πολιτείες ήτανε λευκές, οι νύχτες φορτωμένες

βαρειές αναμνήσεις

Θολά προμηνύματα για κάποια μακρινά κι αναπό-

τρεπτα ταξίδια

Τώρα πια δε φωνάζω τώρα πια δε σκέφτομαι κάτι

σταμάτησε μέσα μου

Μπορώ να δω τη μορφή μου στον καθρέφτη∙ μπο-

ρώ να διακρίνω μια μάσκα χλωμή κι ολότελα

ξένη.



Θα ΄ρθω μια μέρα, γυμνός απ’ αγάπη και μίσος

Αλύγιστος κι αδυσώπητος, μ’ οδηγό τη σιωπή μου

και σύντροφο.

Φίλε: αν νομίζεις πως δεν ήρθα αργά, δείξε

μου κάποιο δρόμο

Εσύ που ξέρεις τουλάχιστον πως γυρεύω ένα τι-

ποτα για να πιστέψω πολύ και να πεθάνω.







Μανόλης Αναγνωστάκης

ΤΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ

1941 – 1971

εκδόσεις στιγμή 1995


από τη συλλογή

«Εποχές»

(ο στίχος στον τίτλο  είναι παρμένος από το ποίημα V από την ίδια συλλογή)



photo Henri Cartier Bresson



                         (2013)

Δεν υπάρχουν σχόλια: