Σάββατο 19 Απριλίου 2014
Τετάρτη 16 Απριλίου 2014
το σβησμένο τσιγάρο που αυτός κρατούσε
"... η δεσποινίς, πηγαίνοντας να του ανάψει το σβησμένο τσιγάρο που αυτός κρατούσε,
(παύση ανάσας)
της έφυγε το κουτί από τα χέρια και τα άναφτα σπίρτα σκόρπισαν στο πάτωμα.
Τέλος, παρομοιάζονται οι δυό τους που σκυμμένοι μαζεύουν τα σπίρτα, με τους μυθικούς Δευκαλίωνα και Πύρρα."
"... τους ήταν αδύνατο πια να υπομείνουν περισσότερο να πηγαίνουν πλάι πλάι χωρίς να σμίξουν, καταργώντας κάθε σύνορο και διαφορά ανάμεσα στο εγώ και συ."
ν.γ. πεντζίκης
φωτογραφία ντίνος ανδρίκουλας
(παύση ανάσας)
της έφυγε το κουτί από τα χέρια και τα άναφτα σπίρτα σκόρπισαν στο πάτωμα.
Τέλος, παρομοιάζονται οι δυό τους που σκυμμένοι μαζεύουν τα σπίρτα, με τους μυθικούς Δευκαλίωνα και Πύρρα."
"... τους ήταν αδύνατο πια να υπομείνουν περισσότερο να πηγαίνουν πλάι πλάι χωρίς να σμίξουν, καταργώντας κάθε σύνορο και διαφορά ανάμεσα στο εγώ και συ."
ν.γ. πεντζίκης
φωτογραφία ντίνος ανδρίκουλας
Δευτέρα 14 Απριλίου 2014
Πέμπτη 10 Απριλίου 2014
τραγουδώ
"Είχα έναν τρόμο - από τον Σεπτέμβριο - που δεν μπορούσα να τον πω σε κανένα -κι έτσι τραγουδώ, όπως το Αγόρι όταν περνά απ' το Νεκροταφείο -γιατί φοβάμαι"
(Γ 261)
"Για να τραβήξεις το μαργαριτάρι,
πληρώνεις με την Ανάσα σου."
(Γ 242)
έμιλυ ντίκινσον
μτφ ερρίκος σοφράς
(επειδή το διάβασα τη νύχτα –στα ξαφνικά, και θυμήθηκα )
"Από νωρίς το πρωί είχαν στρώσει στο κυνήγι ένα ελάφι.
Κάλπαζαν πίσω του όλη μέρα, στους πρόποδες των λόφων. Κάποτε, το ελάφι
κατευθύνθηκε προς τους λόφους και άρχισε να ανεβαίνει. Έτρεχε πραγματοποιώντας
συνεχείς ελιγμούς, ώσπου οι κυνηγοί το έχασαν από τα μάτια τους. Η μέρα έγερνε
όταν ο Λουδοβίκος -μόνο αυτός- κατάφερε να εντοπίσει το ζώο. Βρισκόταν σε μια
στενή, απόκρημνη λωρίδα γης, που υψωνόταν πάνω από την πεδιάδα. Ζύγισε στο χέρι
του το δόρυ, και τα σκυλιά του ετοιμάστηκαν να χιμήξουν, θαρρώντας πως το
απελπισμένο ζώο δεν μπορούσε πια να ξεφύγει. Εκείνο έδωσε έναν πήδο που το
έφερε στο χείλος του γκρεμνού, ύστερα έναν δεύτερο και χάθηκε.
Όρμησε προς τα κάτω, ελπίζοντας πως οι βράχοι θα το
σπλαχνίζονταν περισσότερο από τον διώκτη του."
μαίρυ σέλλεϋ
"Ο διάδοχος του Μοντόλφο"
μτφ γιώργος μπλάνας
Δευτέρα 7 Απριλίου 2014
...το βίντεο
"Αυτός ο Αντώνης τέλος πάντων, που βρίσκεται; τι κάθεται και κάνει; Γιατί δεν έρχεται ν' ανταμώσουν και να παίξουνε;
δεν θα του έφερνα πια καμμιά αντίσταση ν' αρχίσουμε να κάνουμε παιδιά."
ομάδα horses in my dreams
σοφία κορώνη κατερίνα κλειτσιώτη
δεν θα του έφερνα πια καμμιά αντίσταση ν' αρχίσουμε να κάνουμε παιδιά."
ομάδα horses in my dreams
σοφία κορώνη κατερίνα κλειτσιώτη
Σάββατο 29 Μαρτίου 2014
αϋπνωτη
(απόψε. από κείνο το ανύπαρχτο χέρι που κλωτσάει νύχτα τον ύπνο μου κάποτε.
ε, και διάβασα αυτό στη τύχη -μου. κανένας ύπνος... θα παρηγορηθώ.)
104
"Η ζωή, σαν σχόλιο κάποιου άλλου πράγματος που δεν μπορούμε να το φτάσουμε παρόλο που βρίσκεται στην εμβέλεια του άλματος που δε θα κάνουμε.
Η ζωή, ένα μπαλέτο με ιστορικό θέμα, μια ιστορία για ένα βιωμένο γεγονός, ένα βιωμένο γεγονός πάνω σε ένα πραγματικό γεγονός.
Η ζωή, φωτογραφία του νοούμενου, κατάκτηση στο σκοτάδι (γυναίκα ή τέρας;), η ζωή προξενήτρα του θανάτου, υπέροχη τράπουλα, ταρώ με χαμένους κώδικες που κάτι γέρικα χέρια με λεκέδες υποβιβάζουν σε θλιβερή πασιέντσα."
Julio Cortazar
Το Κουτσό
μτφ Κώστας Κουντούρης
εκδ Εξάντας
photo Diado Moriyama
Παρασκευή 14 Μαρτίου 2014
Κυριακή 9 Μαρτίου 2014
...goodnight dear
...goodnight dear
(σε κάθε αγαπημένο φίλο φίλο φίλο φίλοι φίλοι...)
"Σπίτι μου το Ενδεχόμενο - Πιο όμορφο από την Πεζογραφία - Αρίθμητα Παράθυρα - Αμέτρητες -οι Πόρτες
Σαν Κέδροι τα Δωμάτια – Απόρθητα στο βλέμμα – Και για παντοτινή Σκεπή
Οι Στεγωσιές του Αιθέρα – Ξένοι μου – οι ομορφότεροι – Και κόπος μου – Μοναδικός – Ν’ ανοίγω τα μικρά μου Χέρια
Για να συνάζω τον Παράδεισο –"
Έμιλυ Ντίκινσον
Μτφ. Ερρίκος Σοφράς
(όλα καλά απόψε...και για όσο φωτίζεται ο κόσμος για κείνη τη μια ωρα πάνω στη σκηνή που λες μια ιστορία- η ίδια μάλλον πάντα με καινούργιες λέξεις ειπώμενη ως προϋπόθεση κάθε φορά - για να ξαναδείς τον κόσμο απ την αρχή. μη και χαθείς επειδή νόμισες ότι ήξερες... ποτέ δε θα ξέρεις )
Δευτέρα 3 Μαρτίου 2014
Οι αγαπημένοι μου
Οι αγαπημένοι μου
Δεν τα θυμούνται πια τα τραύματα, δεν έχουν μνήμη,
το σπαργαγμό, το αίμα και την παραμόρφωση.
Βούλιαξαν όλα μαγικά και χάθηκαν.
Ήμερο φως, παρήγορο, φωτίζει τώρα τη μορφή τους
κι αχνό χαμόγελο, αράγιστο κι ωραίο.
Μοναχικοί, αλαφροΐσκιωτοι, σχεδόν παιδιά
ίσως μόνο μ' έν' αδιόρατο παράπονο στα χείλη,
κάτοχοι της πιο τέλειας ομορφιάς,
οι αγαπημένοι μου κοιμούνται σε απρόσιτα άστρα.
Ανέστης Ευαγγέλου
στον πατέρα μου.
photo Paco Tamayo
Σάββατο 1 Μαρτίου 2014
Δευτέρα 24 Φεβρουαρίου 2014
Πέμπτη 20 Φεβρουαρίου 2014
άστρα
Τη βασική μονάδα του Σύμπαντος αποτελούν τα αστέρια. Τα αστέρια είναι ήλιοι, παρόμοιοι με τον δικό μας. Τα αστέρια είναι ιεραρχικά οργανωμένα σε σμήνη και γαλαξίες και οι τελευταίοι πάλι, σε σμήνη γαλαξιών. Ο δικός μας Γαλαξίας ανήκει στην ίδια ομάδα με δεκαέξι άλλους, είναι η γειτονιά μας.
"Και εις την σκοτιάν βαθείαν,
εις το απέραντον διάστημα,
τα φώτα σιγαλέα
κινώνται των αστέρων
λελυπημένα." Α. Κάλβος
Τα αστέρια αυτά, που είναι ορατά με γυνμό μάτι στον ουρανό, ανήκουν όλα στο Γαλαξία μας. Συνολικά ο Γαλαξίας μας περιλαμβάνει 200 τουλάχιστον δισεκατομμύρια άστρα.
γιώργος γραμματικάκης
"τα απέχοντα μυριάδες μυριάδων έτη φωτός... άστρα"
ομάδα horses in my dreams
σοφία κορώνη κατερίνα κλειτσιώτη
από 22 φλεβάρφη
Κινητήρας Στούντιο
Ερεχθείου 22 Ακρόπολη
Πέμπτη 13 Φεβρουαρίου 2014
"Τα απέχοντα μυριάδες μυριάδων έτη φωτός... άστρα"
“Τα απέχοντα μυριάδες μυριάδων έτη φωτός… άστρα”
Η ομάδα Horses in my Dreams δημιουργήθηκε το καλοκαίρι του 2013 κι αποτελείται από τη Σοφία Κορώνη και την Κατερίνα Κλειτσιώτη. Από το "In Progress-Feedback Festival 2013", το φεστιβάλ για νέες ομάδες, για την αναζήτηση και τον πειραματισμό στο θέατρο και στο χορό, που έχει καθιερώσει ο Κινητήρας, η ομάδα Horses in my Dreams επιστρέφει στο Κινητήρας studio για εννέα παραστάσεις (από τις 22 Φεβρουαρίου 2014), με την πρώτη και ολοκληρωμένη της δουλειά που έχει τίτλο "Τα απέχοντα μυριάδες μυριάδων έτη φωτός… άστρα".
Δύο κουτιά με λογής αναμνηστικά. Δύο ιστορίες για τέσσερα πρόσωπα. Άννα και Αντώνης, Χάννα και Έλενα. Άνθρωποι στις μνήμες των άλλων. Ερωτικές εξομολογήσεις, πολεμικές μαρτυρίες, υπαρξιακές αγωνίες διατρέχουν τον ανάστατο πυρήνα της παράστασης. Μια σπειροειδής αφήγηση πάνω στην σταθερή ευθεία της ζωής που ενώνει και χωρίζει, πάνω στα γεγονότα που μέσα από την προσωπική εμπειρία αποκτούν μια εμμονική διάσταση. Μια παράσταση για τα μόνιμα τραύματα και για όλα αυτά που δε μπορούμε να αγγίξουμε επειδή μας άγγιξαν πρώτα εκείνα. Μια παράσταση όπου συγκρίνονται οι μεταξύ των ανθρώπων αποστάσεις προς εκείνες που χωρίζουν “τα απέχοντα μυριάδες μυριάδων έτη φωτός άστρα”.
Η παράσταση στηρίζεται σε κείμενα του Ν. Γ. Πεντζίκη, της κινηματογραφικής Ιζαμπέλ Κοϊξέ, του Γιάννη Ευσταθιάδη, των Φαμπρίς Μελκιό, Κατρίν Ανν, Σύλβια Πλαθ καθώς και σε κείμενα της ομάδας που προέκυψαν μέσα από τις πρόβες.
Ιδέα-σύλληψη: Σοφία Κορώνη
Δραματουργία-Σκηνοθετική επιμέλεια: Σοφία Κορώνη, Κατερίνα Κλειτσιώτη
Μουσικές επιλογές: Σοφία Κορώνη
Σκηνογραφικό χώρος-κοστούμια: Γιώργος Λυντζέρης
Επιμέλεια κίνησης: Ξένια Θεμελή
Φωτισμός: Γιάννης Δρακουλαράκος
Visuals: Γιώργος Ευθυμίου
Επιμέλεια ήχου: Χρήστος Ανδρεαδάκης
Φωτογραφίες: Σπύρος Τσακίρης
Graphic designer: Sugahtank
Μακιγιάζ: Julien
Παίζουν: Σοφία Κορώνη, Κατερίνα Κλειτσιώτη
Σάββατο και Κυριακή 22-23/2/2014, 1-2/3/2014 και τις Κυριακές 9-16-23-30/3/2014 και 6/4/2014
Ώρα έναρξης: 21.00
Τιμή εισιτηρίου: 10 €, 8 € (για φοιτητές, μέλη Κινητήρα), 5 € (για ανέργους)
Διάρκεια: 60’
Κρατήσεις: 210-9248328
Κυριακή 2 Φεβρουαρίου 2014
pluie
Εξήγησα στη ριγωτή γάτα
τις αιτίες των εποχών της κουκουβάγιας τις ρίγες
τη προδοσία των φίλων τον έρωτα των καμπούρηδων
και τον τοκετό του χταποδιού με τα πλοκάμια να σπαρ-
ταρούνε
που σέρνεται στο κρεβάτι μου και δεν αγαπά τα χάδια
Η ριγωτή γάτα άκουγε χωρίς να βλεφαρίζει ούτε ν' απαντά
κι όταν έφυγα
η ριγωτή ράχη της
γελούσε
joyce mansour
photo willy ronis
pluie - place vendome 1947
Τετάρτη 29 Ιανουαρίου 2014
στο βυθό
...την τρυφερότητα των χαδιών, του συμπλέοντος άρρενος εραστού, στην κοιλιά της τευθίδος, καθ' όλο το μήκος, μακρών υποβρυχίων διαπορθμεύσεων...
Ν. Γ. Πεζτίκης
ομάδα horses in my dreams
"Τα απέχοντα μυριάδες μυριάδων έτη φωτός... άστρα"
σοφία κορώνη κατερίνα κλειτσιώτη
από 22 φλεβάρη
στον Κινητήρα Στούντιο
Εmily Wells - Waltz of the dearly beloved
https://www.youtube.com/watch?v=sbzShsmbxF4
Πέμπτη 9 Ιανουαρίου 2014
χάννα έλενα
Χάννα - σκέψεις (...Έλενα)
τρόμαξα πολύ
σε μια στιγμή
σκίστηκε όλο το δέρμα
επίσης πόνεσε πολύ
αλλά αυτό είναι φυσιολογικό σ' αυτές τις περιπτώσεις
ούτε κουβέντα για δεύτερο δέρμα
δύσκολοι καιροί.
αν κοιτάξεις
δεν θα δεις
λείπει το βλέμμα
Κυριακή
ξημέρωμα
Όνειρο:
"Σ’ ανασηκώνω
στα χέρια μου
για τελευταία
φορά
Βιαστικά σ’
εναποθέτω στο φτηνό σου φέρετρο
Τέσσερεις
άντρες το φορτώθηκαν στους ώμους αφότου κλεί-
στηκε
πάνω στο
πελδινό σου πρόσωπο πάνω στα μέλη σου τα
ραγισμένα
Με βλαστήμιες
κατεβαίνουν τα στενά σκαλιά
κ’ εσύ
σαλεύεις μέσα στον λυμφατικό σου κόσμο
το κεφάλι
χωρισμένο απ’ το κομμένο σου λαρύγγι
Είναι η
έναρξη της αιωνιότητας"
joyce mansour
"...έμοιαζε λες και δε βρισκόταν μέσα σε κείνο το δέρμα, μα κάπου αλλου, κάπου πιο βαθιά,σ'ένα μέρος πιο κρυφό και πολύ πιο δύσκολο να το φτάσω."
sylvia plath
"...τους έκαναν χαρακιές πολλές χαρακιές σ' ολόκληρο το σώμα μ'ένα μαχαίρι. Και μετά έτιβαν αλάτι στις πληγές και άνοιγαν μεγαλύτερες πληγές. Το δέρμα της ήταν τόσο λευκό και ανυπεράσπιστο... κι εγώ δεν μπορούσα... δεν με άφηναν να καθαρίσω τις πληγές της."
sara poley
Ομάδα horses in my dreams
"Τα απέχοντα μυριάδες μυριάδων έτη φωτός... άστρα"
σοφία κορώνη κατερίνα κλειτσιώτη
από 22 Φλεβάρη
στον Κινητήρα Στούντιο
φωτογραφία Σπύρος Τσακίρης
graphic designer
"Τα απέχοντα μυριάδες μυριάδων έτη φωτός... άστρα"
σοφία κορώνη κατερίνα κλειτσιώτη
από 22 Φλεβάρη
στον Κινητήρα Στούντιο
φωτογραφία Σπύρος Τσακίρης
graphic designer
Κυριακή 1 Δεκεμβρίου 2013
πως...
"Γιατί πως αλλιώς να εξηγήσω τον τόσο μου έρωτα; Φλόγα κατακαίει τη σάρκα μου. Αναμφισβήτητο γεγονός ότι οι ξερές σάρκες μου και τα κόκκαλα βράζουν μαζί. Μαγειρεύονται σε μια χύτρα που δεν ξέρω που βρίσκεται. Πως να εξηγήσω αλλιώς αυτόν τον αχνό, που αδιάκοπα ανεβαίνει από μέσα μου, μπρος στα μάτια μου, κάνοντάς με να βλέπω μεταφερμένα στα σύννεφα τα κοινότερα και πιο οικεία καθημερινά πράγματα και πρόσωπα..."
Ν.Γ. Πεντζίκης
photo Alvin Booth "Osmosis"
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
















