Παρασκευή 7 Νοεμβρίου 2014
Τρίτη 28 Οκτωβρίου 2014
"Τα απέχοντα μυριάδες μυριάδων έτη φωτός… άστρα "
Τα απέχοντα μυριάδες μυριάδων έτη φωτός… άστρα
Ομάδα Horses In My Dreams
«Αφήγηση περί ενός κοριτσιού που λεγόταν Άννα. Μια μέρα περνώντας από την οδό Αντωνίου Νίνη κατάλαβε ότι αγαπούσε απερίγραπτα πολύ έναν υπάλληλο στο Δημόσιο που λεγόταν Αντώνης. Έδεσε λοιπόν τα χέρια της κατά τον τρόπο που σμίγουν τις παλάμες οι επιχειρούντες πορεία πάνω σε αναμμένη φωτιά, θέλοντας να χτίσει γέφυρα που θα την αντάμωνε με τον ανυποψίαστο άντρα που βρισκόταν μακριά.»
(Ν. Γ. Πεντζίκης, Αρχείον · Βιβλίον έρωτος..., Αθήνα, 1974)
Οι πιο αληθινές ιστορίες πηγάζουν ίσως από συναντήσεις που δεν έγιναν, λέξεις που δεν ειπώθηκαν, ραντεβού που ακυρώθηκαν την τελευταία στιγμή. Ξεκινώντας από την Άννα και τον Αντώνη που εμφανίζονται στο Αρχείο του Ν. Γ. Πεντζίκη, η Σοφία Κορώνη και η Κατερίνα Κλειτσιώτη (Ομάδα Horses In My Dreams) χτίζουν μια παράσταση-ποίημα όπου οι αποστάσεις μεταξύ των ανθρώπων συγκρίνονται με «εκείνες που χωρίζουν τα απέχοντα μυριάδες μυριάδων έτη φωτός άστρα».
Αποστάσεις που διανύονται με το νου, ταξίδια που δεν πραγματοποιήθηκαν, αναμνήσεις πρώτης ανάγκης τοποθετημένες στη βαλίτσα για μια βόλτα στον κόσμο: οι δυο ηθοποιοί ακολουθούν τον Αντώνη και την Άννα στην παράλληλη πορεία τους προς την — ανέφικτη; — εκπλήρωση ενός απόλυτου έρωτα, τη Χάνα και την Έλενα στην προσπάθειά τους να γεφυρώσουν τα χάσματα του πολέμου, και την επιθυμία όλων αυτών των προσώπων να ενωθούν και να απογειωθούν πέρα από τα όρια του ορατού μας σύμπαντος, «με τα πόδια στη γη και το βλέμμα καρφωμένο στα αστέρια».
Δεν υπάρχουν εδώ απαντήσεις, ούτε καν ερωτήματα, αλλά μια συγκίνηση που, μέσα από την εμπειρία του θεάτρου, μας κάνει, έστω και για μια στιγμή, να θυμόμαστε ποιοι είμαστε, πού είμαστε. «Η μαργαρίτα που κρατάει η μικρή Άννα είναι το μόνο ερώτημα κι η μόνη απάντηση για όλο το σύμπαν.» (Ν. Γ. Πεντζίκης)
κείμενα: Ν. Γ. Πεντζίκης, Σάρα Πόλεϋ, Σύλβια Πλαθ, Φαμπρίς Μελκιό, Κατρίν Ανν, Ομάδα Horses in my Dreams | δραματουργία, σκηνοθετική επιμέλεια: Σοφία Κορώνη, Κατερίνα Κλειτσιώτη | σκηνικά, κοστούμια: Γιώργος Λυντζέρης | επιμέλεια κίνησης : Ξένια Θεμελή | επιμέλεια ήχου: Χρήστος Ανδρεαδάκης | φωτισμοί: Γιάννης Δρακουλαράκος | visuals: Γιώργος Ευθυμίου | φωτογραφίες: Annie Daverio, Σπύρος Τσακίρης, Γιάννης Γεωργίου | μουσικές επιλογές: Σοφία Κορώνη | illustration: Γιώργος Χανδρινός - Rotegrafik / Indyvisuals | ερμηνεία: Σοφία Κορώνη, Κατερίνα Κλειτσιώτη
από τις 24 Οκτωβρίου μέχρι τις 26 Δεκεμβρίου 2014 |
κάθε Παρασκευή | 21:00 |
γενική είσοδος: 10 € | φοιτητικό: 8 € | μειωμένο εισιτήριο (άνεργοι, κάρτα ΣΕΗ): 5 € |
διάρκεια: 70 λεπτά | κρατήσεις: 213 00 40 496 / 69 45 34 84 45
υπεύθυνη επικοινωνίας της ομάδας: Έμυ Βάγια /
Horses In My Dreams: https://www.facebook.com/pages/Horses-In-My-Dreams/431917710251609
________________________________________________
Κέντρο Ελέγχου Τηλεοράσεων
Κύπρου 91Α & Σικίνου 35Α, 11361, Κυψέλη, Αθήνα
213.00.40.496 | 69.45.34.84.45.
info@polychorosket.gr | http://polychorosket.gr/
https://www.facebook.com/kentron.el
φωτογραφία Δημήτρης Αλεξάκης
τα απέχοντα... άστρα
θυμάμαι τα μαλλιά της μακριά μέχρι τους ώμους.
θυμάμαι τους λίγο στραβούς της κυνόδοντες.
θυμάμαι το σημάδι της σκωληκοειδίτιδας στην
κοιλιά της.
θυμάμαι τις γαλάζιες φλέβες στα χέρια της.
θυμάμαι το γαλάζιο κορδονάκι στο λαιμό της.
θυμάμαι τα χείλη της να σιγομουρμουρίζουν σκόρπιους
στίχους.
θυμάμαι τα πόδια της να χορεύουν ξέφρενα, τα
πόδια της να κλωτσάνε μια πέτρα για παιχνίδι, τα πόδια της ξυπόλητα στο
μωσαϊκό.
θυμάμαι τα χέρια της να πιάνουν ψηλά τα μαλλιά
της ,τα χέρια της στα γόνατα όταν περίμενε, τα χέρια της να λένε
τίποτα.
"τα απέχοντα μυριάδες μυριάδων έτη φωτός... άστρα"
ομάδα horses in my dreams
σοφία κορώνη κατερίνα κλειτσιώτη
24 οκτώβρη - 26 δεκέβρη (κάθε παρασκευή στις 9)
Κέντρο Ελέγχου Τηλεοράσεων
Κύπρου 91Α κ Σικίνου - Κυψέλη
φωτογραφία Δημήτρης Αλεξάκης
Τρίτη 7 Οκτωβρίου 2014
τι θέλω εγω στους ουρανούς;
τι θέλω εγω στους ουρανούς;
καλλίμαχος
και εις την σκοτιάν βαθείαν,
εις το απέραντον διάστημα,
τα φώτα σιγαλέα
κινώνται των αστέρων
λελυπημένα.
ανδρέας κάλβος
"τα απέχοντα μυριάδες μυριάδων έτη φωτός... άστρα"
ομάδα horses in my dreams
σοφία κορώνη κατερίνα κλειτσιώτη
24 οκρώβρη
κέντρο ελέγχου τηλεοράσεων
(φωτο σοφία - πρόβες)
καλλίμαχος
και εις την σκοτιάν βαθείαν,
εις το απέραντον διάστημα,
τα φώτα σιγαλέα
κινώνται των αστέρων
λελυπημένα.
ανδρέας κάλβος
"τα απέχοντα μυριάδες μυριάδων έτη φωτός... άστρα"
ομάδα horses in my dreams
σοφία κορώνη κατερίνα κλειτσιώτη
24 οκρώβρη
κέντρο ελέγχου τηλεοράσεων
(φωτο σοφία - πρόβες)
Παρασκευή 5 Σεπτεμβρίου 2014
Σάββατο 30 Αυγούστου 2014
τα μάτια μου άλογα τρελά για απεραντοσύνη
Δεν γνωρίζεις το νυχτερινό μου πρόσωπο
Τα μάτια μου άλογα τρελά για απεραντοσύνη
το στόμα μου στολισμένο με αίμα άγνωστο
το δέρμα μου
Στύλοι οδηγοί τα δάχτυλά μου μαργαριταρένια από τον
πόθο
θα οδηγούν τα βλεφαρά σου ίσα στ' αυτιά μου
στις ωμοπλάτες μου
προς την ολάνοιχτη εξοχή της σάρκας μου
Τα σκαλοπάτια των πλευτών μου στενεύουνε στη σκέψη
πως η φωνή σου θα μπορούσε να γεμίσει το λαρύγγι μου
πως τα μάτια σου θα μπορούσαν να γελάσουν
Δεν γνωρίζεις τη χλωμάδα των ώμων μου
τη νύχτα
όταν οι φλόγες των εφιαλτών αλλόφρονες
απαιτούν σιωπή
και συσφίγγονται οι μαθακοί της πραγματικότητας τοίχοι
Δεν ξέρεις πως των ημερών μου οι μυρωδιές πεθαίνουνε
πάνω στη γλώσσα μου
όταν οι πονηροί έρχονται με αιωρούμενα μαχαίρια
πως μένει ολομόναχος ο περήφανος έρωτάς μου
όταν βουλιάζω μες στη λάσπη της νύχτας.
Όρνια 1960
joyce mancour
απόδοση έκτωρ κακναβάτος
εκδ άγρα
photo σοφία
Δευτέρα 25 Αυγούστου 2014
smoke
περίεργο που ποτέ δεν ήταν εδώ
όσα έχουν τώρα φύγει
νίκος ερηνάκης
smoke 1996
sylvie guillem - niklas ek
χορογραφία mats ek
μουσική arvo part -spiegel im spiegel
στοχασμοί
Στοχασμοί πάνω στην ευθύγραμμη πορεία της ζωής. Τονίζεται ως διαφορά η έννοια του αποχαιρετισμού. Περιέχει στοιχεία διάφορα της προς τα πρόσω πορείας. Το ανέμισμα του μαντηλιού. Την κραυγή που σκεπάζει τον ουρανό με σύννεφα. Το βλέμμα που θολώνει με βροχή το παράθυρο. Κινήσεις σε μιάν άλλη διάσταση, εκτός ευθείας. Πλήρωση της παρούσης στιγμής με το χθες και αύριο .
ν.γ. πεντζίκης
photo σοφία
Πέμπτη 7 Αυγούστου 2014
μουσική μου
Τη μουσική σου όταν παίζεις, μουσική μου,
πάνω στο ξύλο που γλυκά αναφωνεί
με την αφή σου, κι απαλά στην ακοή μου
της αρμονίας κυβερνάς την ηδονή,
φθονώ τα πλήκτρα που σκιρτώντας από ρίγος φιλούν τις ρώγες των δαχτύλων σου, ενώ τα δυο μου χείλη που τους πρέπει αυτός ο τρύγος με τέτοιο θράσος κοκκινίζουν στο κενό. Μ' αυτούς τους ξύλινους πιστούς ν' άλλαζαν θέση, που των χεριών σου τρέχουν πάνω τους χοροί, κι είναι οι άψυχοι αυτοί, που τους αρέσει, κι από τα χείλη μου που ζουν πιο τυχεροί. Δώσ' τους, λοιπόν. αφού 'ναι τόσο ερωτύλοι, τα δάχτυλά σου να φιλούν, κι εγώ τα χείλη.
ουίλλιαμ σαίξπηρ
photo gerhard richter 1971
Παρασκευή 1 Αυγούστου 2014
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)













