(η εκ δρόσου αμφίεση)

 ...νιώθοντας ότι τα σπλάχνα, που κυοφορούν αδιερεύνητα σκοτάδια πόνου, γεννούν και την πιο μεγάλη χαρά, που απαρασάλευτη και αμετακίνητη, βεβαιώνει τη ζωντάνια των κεκοιμημένων.



νίκος γαβριήλ πεντζίκης

αντώνης άννα

"τα απέχοντα μυριάδες μυριάδων έτη φωτός... άστρα"

από 22 φλεβάρη και...

ομάδα horses in my dreams
Κινητήρας Στούντιο

σοφία κατερίνα

"τα απέχοντα μυριάδες μυριάδων έτη φωτός... άστρα"

22 φλεβάρη

ομάδα horses in my dreams
Κινητήρας Στούντιο


φωτογραφία σπύρος τσακίρης

άστρα

Τη βασική μονάδα του Σύμπαντος αποτελούν τα αστέρια. Τα αστέρια είναι ήλιοι, παρόμοιοι με τον δικό μας. Τα αστέρια είναι ιεραρχικά οργανωμένα σε σμήνη και γαλαξίες και οι τελευταίοι πάλι, σε σμήνη γαλαξιών. Ο δικός μας Γαλαξίας ανήκει στην ίδια ομάδα με δεκαέξι άλλους, είναι η γειτονιά μας.

"Και εις την σκοτιάν βαθείαν,
εις το απέραντον διάστημα,
τα φώτα σιγαλέα
κινώνται των αστέρων
λελυπημένα." Α. Κάλβος

Τα αστέρια αυτά, που είναι ορατά με γυνμό μάτι στον ουρανό, ανήκουν όλα στο Γαλαξία μας. Συνολικά ο Γαλαξίας μας περιλαμβάνει 200 τουλάχιστον δισεκατομμύρια άστρα.

γιώργος γραμματικάκης

 

"τα απέχοντα μυριάδες μυριάδων έτη φωτός... άστρα"
 
ομάδα horses in my dreams
σοφία κορώνη κατερίνα κλειτσιώτη

από 22 φλεβάρφη
Κινητήρας Στούντιο
Ερεχθείου 22 Ακρόπολη

"Τα απέχοντα μυριάδες μυριάδων έτη φωτός... άστρα"

“Τα απέχοντα μυριάδες μυριάδων έτη φωτός… άστρα”

Η ομάδα Horses in my Dreams δημιουργήθηκε το καλοκαίρι του 2013 κι αποτελείται από τη Σοφία Κορώνη και την Κατερίνα Κλειτσιώτη. Από το "In Progress-Feedback Festival 2013", το φεστιβάλ για νέες ομάδες, για την αναζήτηση και τον πειραματισμό στο θέατρο και στο χορό, που έχει καθιερώσει ο Κινητήρας, η ομάδα Horses in my Dreams επιστρέφει στο Κινητήρας studio για εννέα παραστάσεις (από τις 22 Φεβρουαρίου 2014), με την πρώτη και ολοκληρωμένη της δουλειά που έχει τίτλο "Τα απέχοντα μυριάδες μυριάδων έτη φωτός… άστρα".

Δύο κουτιά με λογής αναμνηστικά. Δύο ιστορίες για τέσσερα πρόσωπα. Άννα και Αντώνης, Χάννα και Έλενα. Άνθρωποι στις μνήμες των άλλων. Ερωτικές εξομολογήσεις, πολεμικές μαρτυρίες, υπαρξιακές αγωνίες διατρέχουν τον ανάστατο πυρήνα της παράστασης. Μια σπειροειδής αφήγηση πάνω στην σταθερή ευθεία της ζωής που ενώνει και χωρίζει, πάνω στα γεγονότα που μέσα από την προσωπική εμπειρία αποκτούν μια εμμονική διάσταση. Μια παράσταση για τα μόνιμα τραύματα και για όλα αυτά που δε μπορούμε να αγγίξουμε επειδή μας άγγιξαν πρώτα εκείνα. Μια παράσταση όπου συγκρίνονται οι μεταξύ των ανθρώπων αποστάσεις προς εκείνες που χωρίζουν “τα απέχοντα μυριάδες μυριάδων έτη φωτός άστρα”.

Η παράσταση στηρίζεται σε κείμενα του Ν. Γ. Πεντζίκη, της κινηματογραφικής Ιζαμπέλ Κοϊξέ, του Γιάννη Ευσταθιάδη, των Φαμπρίς Μελκιό, Κατρίν Ανν, Σύλβια Πλαθ καθώς και σε κείμενα της ομάδας που προέκυψαν μέσα από τις πρόβες.

Ιδέα-σύλληψη: Σοφία Κορώνη
Δραματουργία-Σκηνοθετική επιμέλεια: Σοφία Κορώνη, Κατερίνα Κλειτσιώτη
Μουσικές επιλογές: Σοφία Κορώνη
Σκηνογραφικό χώρος-κοστούμια: Γιώργος Λυντζέρης
Επιμέλεια κίνησης: Ξένια Θεμελή
Φωτισμός: Γιάννης Δρακουλαράκος
Visuals: Γιώργος Ευθυμίου
Επιμέλεια ήχου: Χρήστος Ανδρεαδάκης
Φωτογραφίες: Σπύρος Τσακίρης
Graphic designer: Sugahtank
Μακιγιάζ: Julien
Παίζουν: Σοφία Κορώνη, Κατερίνα Κλειτσιώτη
 
Σάββατο και Κυριακή 22-23/2/2014, 1-2/3/2014 και τις Κυριακές 9-16-23-30/3/2014 και 6/4/2014
Ώρα έναρξης: 21.00
Τιμή εισιτηρίου: 10 €, 8 € (για φοιτητές, μέλη Κινητήρα), 5 € (για ανέργους)
Διάρκεια: 60’
Κρατήσεις: 210-9248328

pluie

Εξήγησα στη ριγωτή γάτα
τις αιτίες των εποχών της κουκουβάγιας τις ρίγες
τη προδοσία των φίλων τον έρωτα των καμπούρηδων
και τον τοκετό του χταποδιού με τα πλοκάμια να σπαρ-
ταρούνε
που σέρνεται στο κρεβάτι μου και δεν αγαπά τα χάδια
Η ριγωτή γάτα άκουγε χωρίς να βλεφαρίζει ούτε ν' απαντά
κι όταν έφυγα
η ριγωτή ράχη της
γελούσε

joyce mansour


 
photo willy ronis
pluie - place vendome 1947

στο βυθό

...την τρυφερότητα των χαδιών, του συμπλέοντος άρρενος εραστού, στην κοιλιά της τευθίδος, καθ' όλο το μήκος, μακρών υποβρυχίων διαπορθμεύσεων...

Ν. Γ. Πεζτίκης

 
 

ομάδα horses in my dreams

"Τα απέχοντα μυριάδες μυριάδων έτη φωτός... άστρα"

σοφία κορώνη κατερίνα κλειτσιώτη

από 22 φλεβάρη

στον Κινητήρα Στούντιο

Εmily Wells - Waltz of the dearly beloved
https://www.youtube.com/watch?v=sbzShsmbxF4

χάννα έλενα

Χάννα - σκέψεις (...Έλενα)

τρόμαξα πολύ
σε μια στιγμή
σκίστηκε όλο το δέρμα
επίσης πόνεσε πολύ
αλλά αυτό είναι φυσιολογικό σ' αυτές τις περιπτώσεις
ούτε κουβέντα για δεύτερο δέρμα
δύσκολοι καιροί.
αν κοιτάξεις
δεν θα δεις
λείπει το βλέμμα 


 

Κυριακή ξημέρωμα

Όνειρο:

"Σ’ ανασηκώνω στα χέρια μου

για τελευταία φορά

Βιαστικά σ’ εναποθέτω στο φτηνό σου φέρετρο

Τέσσερεις άντρες το φορτώθηκαν στους ώμους αφότου κλεί-

στηκε

πάνω στο πελδινό σου πρόσωπο πάνω στα μέλη σου τα

ραγισμένα

Με βλαστήμιες κατεβαίνουν τα στενά σκαλιά

κ’ εσύ σαλεύεις μέσα στον λυμφατικό σου κόσμο

το κεφάλι χωρισμένο απ’ το κομμένο σου λαρύγγι

Είναι η έναρξη της αιωνιότητας"

joyce mansour

"...έμοιαζε λες και δε βρισκόταν μέσα σε κείνο το δέρμα, μα κάπου αλλου, κάπου πιο βαθιά,σ'ένα μέρος πιο κρυφό και πολύ πιο δύσκολο να το φτάσω."

sylvia plath

"...τους έκαναν χαρακιές πολλές χαρακιές σ' ολόκληρο το σώμα μ'ένα μαχαίρι. Και μετά έτιβαν αλάτι στις πληγές και άνοιγαν μεγαλύτερες πληγές. Το δέρμα της ήταν τόσο λευκό και ανυπεράσπιστο... κι εγώ δεν μπορούσα... δεν με άφηναν να καθαρίσω τις πληγές της."

sara poley

             

Ομάδα horses in my dreams
"Τα απέχοντα μυριάδες μυριάδων έτη φωτός... άστρα"
σοφία κορώνη κατερίνα κλειτσιώτη
από 22 Φλεβάρη
στον Κινητήρα Στούντιο


φωτογραφία Σπύρος Τσακίρης
graphic designer

πως...

"Γιατί πως αλλιώς να εξηγήσω τον τόσο μου έρωτα; Φλόγα κατακαίει τη σάρκα μου. Αναμφισβήτητο γεγονός ότι οι ξερές σάρκες μου και τα κόκκαλα βράζουν μαζί. Μαγειρεύονται σε μια χύτρα που δεν ξέρω που βρίσκεται. Πως να εξηγήσω αλλιώς αυτόν τον αχνό, που αδιάκοπα ανεβαίνει από μέσα μου, μπρος στα μάτια μου, κάνοντάς με να βλέπω μεταφερμένα στα σύννεφα τα κοινότερα και πιο οικεία καθημερινά πράγματα και πρόσωπα..."


Ν.Γ. Πεντζίκης



photo Alvin Booth "Osmosis"

με το κόκκινο μολύβι

"Σε καταλαβαίνω" είπα " δίχως να ομιλείς. Περίπατός μου είναι το χέρι σου. Βόσκω σα ζώο την αμέριμνη πόα στο μπράτσο σου".

 

Γ.Ν.Πεντζίκης

 

φράση σημειωμένη με το κόκκινο μολύβι- η τελευταία που διάβασα πριν με πάρει ο ύπνος τη νύχτα. (χαμόγελο)

 

photo Vivian Mayer

Επάνω στα ίχνη

Επάνω στα ίχνη


Περπατώ και θυμούμαι


Κάτι ξέχασα
Κάτι είχα να κάμω

Πουθενά δεν είναι ο κόσμος
Κλεισμένοι ο ένας στον άλλο
Γνωρίσαμε τη νύχτα που ομιλεί

Κάθε πρωί γίνεται φως
Καινούργιος ουρανός
Ποτέ πια, δεν είναι αλήθεια,
Μέσα μου σκυμμένο πρόσωπο
Χέρια ξεχασμένα μέσα στη σάρκα

Περπατώ και θυμούμαι
Γυμνή στιγμή απέραντη διάρκεια

Ποτέ πιά, δεν είναι αλήθεια,
Μέσα μου σκυμμένο πρόσωπο
Διπλό κορμί ακέρια μοναξιά

Να κοιμηθώ να γνωρίσω ατέλειωτα



Γιώργος Θέμελης
από τη συλλογή "Γυμνό Παράθυρο"

photo Yamamoto

Κυριακή

Κυριακή. Ξύπνησα στις 8 και 20’. Έβαλα τις παντούφλες μου και πήγα στην τουαλέτα. Νύσταζα ακόμα και χασμουριόμουνα. Αποφάσισα να ξαναπλαγιάσω. Μου αρέσει που έχω το ελεύθερο να σηκώνουμαι ή να μη σηκώνουμαι. Όταν ξανά άνοιξα τα μάτια μου ήταν 9 και 15’. Πήγα να βάλω το ραδιόφωνο αλλά δε λειτουργούσε. Βγήκα στο στενό, μικρό μπαλκόνι. Συννεφιά. Πάνω στον καθρέφτη μια μύγα. Χτες με είχαν τσιμπήσει σκνίπες. Ευτυχώς και χωρίς αλοιφή τα σημάδια υποχώρησαν. Παραμέρισα το σεντόνι και τα ρούχα που είχα φορέσει χθες. Έτρεξα στο μπάνιο. Χλιαρό το νερό. Η σαπουνάδα αρωματισμένη. Θυμήθηκα τον κολώνια που χρησιμοποιώ και έχει τελειώσει. Δεν πρέπει να ξεχάσω να πάρω τα φάρμακά μου. Μετά που κατάπια την κουταλιά μου ήρθε να κάμω εμετό. Με στεναχωρεί η υγεία μου. Αναγκάζομαι να τρώγω κρέμες άνοστες, που κανένα μικρό παιδί δε θα τις γευόταν. Παίρνοντας το πρωινό μου τον σκέφτηκα. Του είπα στο τηλέφωνο μ’ όλη μου την καρδιά και την ψυχή: «Έρχομαι». Ντύθηκα φρεσκοσιδερωμένα και καθαρά ρούχα, τα πιο καινούργια μου ρούχα. Βγήκα αποχαιρετώντας την κάμαρή μου. Όλα τα’ άφηκα άνω κάτω και τούτο με κάνει να νιώθω ευχαριστημένη. Καταλαβαίνω ότι η ακαταστασία αυτή, μου δίνει την ευκαιρία μα μάθω ποια είμαι. Λαχταρώ να γίνω ένα δέντρο. Φυτρώνοντας στον τόπο που πατά, να στέκομαι δίπλα του, να τον ξεκουράζω με την σκιά μου. Μαζί του επιστρέφω στα περασμένα, συνθέτοντας το πρόσωπό μου με πέτρες ερειπίων. Θα μοιάσω τις όμορφες ολόγλυφες γυναίκες των αρχαίων καιρών στα Μουσεία. Ακόμα κι όταν μας χωρίζει κάποια απόσταση, καταλαβαίνω ότι θα είναι μπορετό να υπάρχω και μετά τη διάλυση που επιφέρει ο θάνατος.

 "Αρχείον"

Νίκος Γαβριήλ Πεντζίκης

photo Donata Wenders

The Back

In a Landscape

John Cage In a Landscape

οι φάλαγγες των δακτύλων της

Ποίημα ερωτικό αναφερόμενο σε νεαρά κόρη, που παρομοιάζει τις φάλαγγες όλων των δακτύλων της, με εκστρατευτικά σώματα ικανά να κατακτήσουν τον κόσμο άπαντα. Η ίδια νεαρά, μετρώντας τα δάχτυλα του ενός μόνο χεριού της τα ταυτίζει με τις πέντε Ηπείρους της επιφανείας της γης. Ευτυχώς υπογραμμίζεται, ότι δεν πάσχει από εξαδακτυλία, γιατί τότε θα υποχρεώνονταν να συμπεριλάβει, στην θαλπωρή του τρυφερού χεριού της, την ακατοίκητη και παγωμένη Ανταρκτική, ως έκτη Ήπειρο.

Αρχείον

Ν. Γ. Πεντζίκης

Οι Εκδόσεις των Φίλων

Αθήνα 1974

photo Josephine Sacabo