ένας χαιρετισμός

…στα Χρόνια τα Πολλά

που Είμασταν.

Που μου έμαθες να δένω

τα κορδόνια μου και με

τάιζες  Κεράσια –               (Σε κείνο το Σπίτι μας.)

Που με κέρασες το πρώτο

παγωτό της ζωής στο κατώφλι του σπιτιού.

Που με θρόνιαζες στους ώμους σου

και με πήγαινες  Βασιλιάς                Παντού.

Που έκλαψες μαζί μου εκείνο

το απόγευμα λίγο πιο πέρα από

τη Θάλασσα, που μας Χώριζε πια

-κι ήμουν δεκαοχτώ.

Που ήσουν  μόνο Καλός

μόνο Γενναιόδωρος

μόνο που μου ζήταγες Μετά νερό νερό

¨λίγο νεράκι Σοφούλα λίγο νεράκι,

μια καταψιά μόνο… και μετά..» (δύο χέρια κάνουν τη κίνηση του Τίποτα)

και μόνο στο σπίτι σου το πατρικό

είχε πια πηγές που δεν μπορούσα

να τις φτάσω – τόσο ήταν μακρυά…

κι ένα πρωί καταφέραμε και Πήγαμε

Πια  

Πίσω       

 και Τώρα

μόνο μου λύπης.

(ο μπαμπάς μου)

...Aνήσυχα / Παρήγορα

"...Kαι μ' ένα χαμόγελο που το κρατάω για μένα, θυμάμαι ότι η ζωή, που περιέχει αυτές τις σελίδες με ονόματα υφασμάτων και λεφτά, με τα άγραφα διαστήματα και τις γραμμές τις τραβηγμένες με το χάρακα και την καλλιγραφία, περιλαμβάνει επίσης τους μεγάλους θαλασσοπόρους, τους μεγάλους αγίους, τους ποιητές όλων των εποχών, όλους τους χωρίς λογιστική, μεγάλος εξόριστο πλήθος αυτών που κάνουν την αξία του κόσμου."


 

Το βιβλίο της Ανησυχίας
τόμος Α
Μπερνάντο Σοάρες (- Φερνάντο Πεσόα)
μτφ Μαρία Παπαδήμα

εκδόσεις Εξάντας

on the fire

"Ειλικρινά, δεν θυμάμαι αν εκείνη τη νύχτα αυτοκτονήσαμε."


 

"Διάλογος για ένα Διάλογο"
Χόρχε Λουίς Μπόρχες
Άπαντα Πεζά
μετάφραση επιμέλεια σχόλια:
Αχιλλέα Κυριακίδης
εκδ Ελληνικά Γράμματα

on the fire - Holly Golithtly

(Καλό Ξημέρωμα)

Κάθε πρωί
καταργούμε τα όνειρα
Χτίζουμε με περίσκεψη τα λόγια
Τα ρούχα μας είναι μια φωλιά από σίδερο
Κάθε πρωί
Χαιρετάμε τους χθεσινούς φίλους Οι νύχτες μεγαλώνουν σαν αρμονικές
- Ήχοι, καημοί, πεθαμένα φιλιά.

( Ασήμαντες
Απαριθμήσεις
- Τίποτα, λέξεις μόνο για τους άλλους.
Μα που τελειώνει η μοναξιά; )

 


Μανόλης Αναγνωστάκης

(Καλό Ξημέρωμα)

https://www.youtube.com/watch?v=XaSVkb_XLt4

Jump

…

Για να φτάσεις σ’  αυτό που δεν γνωρίζεις

πρέπει να ακολουθήσεις έναν δρόμο που είναι ο δρόμος

της άγνοιας.

Για ν’ αποκτήσεις ό,τι δεν κατέχεις

πρέπει να ακολουθήσεις τον δρόμο της στέρησης.

Για να φτάσεις σ’ αυτό που δεν είσαι

πρέπει ν’ ακολουθήσεις τον δρόμο όπου δεν είσαι.

…

Τ.Σ. Έλλιοτ

Τέσσερα Κουαρτέτα

East Coker

μτφ Χάρης Βλαβιανός 

photo:Susan Burnstine "Jump" 

 

εμείς οι λίγοι

Είμαστε εμείς οι ονειροπαρμένοι τρελλοί της γης
με τη φλογισμένη καρδιά και τα έξαλλα μάτια.
Είμαστε οι αλύτρωτοι στοχαστές και οι τραγικοί ερωτευμένοι.
Χίλιοι ήλιοι κυλούνε μες το αίμα μας
Κι ολούθε μας κυνηγά το όραμα του απείρου.
Η φόρμα δεν μπορεί να μας δαμάσει.
Εμείς ερωτευτήκαμμε την ουσία του είναι μας
κα σ’ όλους μας τους έρωτες αυτήν αγαπούμε.
Είμαστε οι μεγάλοι ενθουσιασμένοι κι οι μεγάλοι αρνητές.
Κλείνουμε μέσα μας τον κόσμο όλο και δεν είμαστε τίποτα απ’
αυτόν τον κόσμο.
Οι μέρες μας είναι μια πυρκαγιά κι οι νύχτες μας ένα πέλαγο.
Γύρω μας αντηχεί το γέλιο των ανθρώπων.
Είμαστε οι προάγγελοι του χάους.




Γιώργος Μακρής
'' Γραπτά Γιώργου Β. Μακρή"
Επιμελητής: Γονατάς, Επαμεινώνδας Χ
εκδόσεις Βιβλιοπωλείον της Εστίας 1986



photo: Jack Spencer "World Watcher" 

πάσχα

  Oscar Wilde:

«Όταν ο Ιησούς θέλησε να γυρίσει στη Ναζαρέτ», διηγιόταν (ο ΄Οσκαρ), «η Ναζαρέτ ήταν έτσι αλλαγμένη, που δεν αναγνώρισε την πόλη του. Η Ναζαρέτ που είχε ζήσει ήταν γεμάτη δάκρυα και θρήνους – ενώ αυτή που τώρα συναντούσε ήταν όλο γέλια και τραγούδια. Κι ο Χριστός, μπαίνοντας στη πόλη, είδε δούλους φορτωμένους άνθη, που έτρεχαν κατά τη μαρμαρένια σκάλα ενός λευκού μεγάρου μαρμαρένιου. Ο Χριστός μπήκε τότε μες στο σπίτι, και στο βάθος μιας αίθουσας ιάσπινης, ξαπλωμένο μέσα σε μια παχιά πορφύρα, είδ’ έναν άνθρωπο που στα  ξεχτενισμένα του μαλλιά ήταν πλεγμένα ρόδα κόκκινα και που τα χείλη του ήταν κόκκινα κι αυτά απ’ το κρασί. Κι ο Χριστός πήγε κοντά του, τον άγγιξε στον ώμο και του λέει:

-¨Γιατί ζεις τέτοια ζωή;¨ Κι ο άνθρωπος γύρισε, τον γνώρισε κι απάντησε: -¨Ημουν  λεπρός και συ με γιάτρεψες. Γιατί να ζήσω τάχα μ’ άλλον τρόπο;¨

»Κι ο Χριστός βγήκεν απ’ αυτό το σπίτι. Και να που, σ’ ένα δρόμο, είδε μια γυναίκα που το πρόσωπό της και τα ρούχα της βαμμένα και χρωματισμένα και στα πόδια της είχεν υποδήματα όλο μαργαριτάρια και πίσω της βάδιζ’ ένας άνθρωπος που το φόρεμά του ήταν δίχρωμο και που τα μάτια του ήταν γεμάτα πόθους. Κι ο Χριστός πλησίασε τον άντρα, τον άγγιξε στον ώμο και του λέει:

-¨Γιατί ακολουθείς τάχα τη γυναίκα αυτή, και γιατί την κοιτάς μ’ αυτόν τον τρόπο;¨ Κι ο άνθρωπος γύρισε, τον γνώρισε κι απάντησε: - ¨΄Ημουν τυφλός και συ με γιάτρεψες. Τι άλλο τάχα να κοιτάξω με τα μάτια μου;¨

»Κι ο Χριστός πήγε κοντά και στη γυναίκα: - ¨Ο δρόμος που τραβάς¨, της λέει, ¨είναι ο κακός της αμαρτίας∙ γιατί τάχα τον ακολουθείς;¨ Κι η γυναίκα τον γνώρισε και του αποκρίθηκε γελώντας:- ¨Ο δρόμος που τραβώ μ’ αρέσει, και μου συγχώρεσες όλες τις αμαρτίες μου.¨

»Τότε ο Χριστός ένιωσε θλιμμένη την καρδιά του και θέλησε να φύγει απ’ την πόλη. Αλλά, καθώς τραβούσε για να βγεί, είδε, στην άκρη ακριβώς της τάφρου, ένα νέο που ‘κλαιγε. Ο Χριστός πήγε σιμά του τότε και, ΄γγίζοντας τις μπούκλες των μαλλιών του, του λέει: - ¨Φίλε μου, γιατί κλαίς;¨

»Κι ο νέος σήκωσε τα μάτια, τον γνώρισε κι απάντησε: - ¨΄Ημουν νεκρός και συ μ’ ανάστησες∙ τι άλλο πια να κάνω με τη ζωή μου;¨»

André Gide

 “Oscar Wilde – Αναμνήσεις”

Απόδοση Ναπολέων Λαπαθιώτης

΄Ινδικτος

Λόλα Γατόνη

Η Λατρεμένη Mademoiselle Λόλα Γατόνη!



...αν ήμουν γάτα 
θα ήμουν εσύ
γι' αυτό σε λατρεύω
σαν να' σαι εγώ...




photo: σοφία / through my eyes

horses in my dreams

PJ Harvey "Horses In My Dreams"
album "Stories from the City, Stories from the Sea" 2000


Horses in my dreams / Like waves, like the sea
They pull out of here / They pull, they are free

Rode a horse around the world / Along the tracks of a train
Broke the record, found the gold / Set myself free again

I have pulled myself clear

Horses in my dreams/ Like waves, like the sea
On the tracks of a train / Set myself free again

I have pulled myself clear

2g4r2e0a1t3

life/ like carousel dizzy happy endless
just for an endless moment
and then
again and again and again/
 

χωρίς.

19.50

παρασκευή

1

μαρτίου

2013

19.50 παρασκευή 1 μαρτίου 2013











I' ve seen things
you people wouldn΄t believe
... 
all those
moments
will be lost
in time...
like tears
in the rain.

time to die.




(Blade Runner - η ταινία) 




Au revoir... mon pere... sous un ciel bleu et clair...

Αλέξης Ακριθάκης






"Εδώ είναι τόπος αποξένωσης
ο χρόνος πριν και ο χρόνος μετά
σε φως αμυδρό...

...ανθρωποι και κουρελόχαρτα,
      στροβιλισμένα στον παγωμένο άνεμο
που φυσάει πριν και μετά τον χρόνο,
άνεμος που μπαινοβγαίνει σε αρρωστημένα πνευμόνια
ο χρόνος πριν και ο χρόνος μετά."







Τ.Σ. Έλιοτ
ΤΕΣΣΕΡΑ ΚΟΥΑΡΤΕΤΑ
Burnt Norton

μετάφραση Χάρης Βλαβιανός
εκδόσεις Πατάκη